پروژه پردیس سینمایی گاوازنگ زنجان، وعدهی بر باد رفته دولت روحانی!
در اردیبهشتماه ۱۳۹۶، استان زنجان شاهد مراسم باشکوه کلنگزنی پروژهای بود که قرار بود تحولی بزرگ در زیرساختهای فرهنگی این استان ایجاد کند. پردیس سینمایی گاوازنگ که به عنوان نخستین پروژه دولت دوازدهم در استان زنجان معرفی شد، وعدهای بود برای جبران کمبود شدید صندلیهای سینما در شهری که روزگاری سه سینما داشت و حالا با تخریب دو سینمای قدس و یاسمن در سال ۱۳۹۰، تنها ۲۳۰ صندلی سینما برای جمعیت نیممیلیون نفری اش باقی مانده بود .
اسدالله درویش امیری، استاندار وقت زنجان، در مراسم کلنگزنی با قاطعیت اعلام کرد که این پروژه تا پایان دولت روحانی (سال ۱۴۰۰) به بهرهبرداری میرسد . اما این وعده نه تنها محقق نشد، بلکه به نمادی از وعدههای پوپولیستی و مدیریت ناکارآمد دولتمردان تبدیل گردید. امروز و سالها پس از آن مراسم، جز حفاریهای سطحی و فنسهای زنگزده، اثری از آن پردیس سینمایی نیست .
وعدههای بزرگ بر بستر ناکارآمدی
مرور اظهارات مسئولان وقت در مراسم کلنگزنی، به خوبی نشاندهنده رویکرد پوپولیستی آنها بود. جواد رحمتی، معاون وقت عمرانی استانداری زنجان، با اشاره به نبود اعتبارات دولتی، از “مدل پروژههای مشارکتی” به عنوان راهکاری برای جبران کاستیها نام برد و وعده داد که این پروژه با سرمایهگذاری بنیاد مسکن، دارای هفت سالن سینما با ظرفیت ۷۰۰ نفر خواهد بود .
اما آنچه در عمل رخ داد، نمونهای کلاسیک از شکست مدیریتی و تصمیمگیریهای نسنجیده بود. بررسیهای بعدی نشان داد که قبل از کلنگزنی، مطالعات لازم در مورد مکان پروژه انجام نشده بود. مهمترین مانع اجرایی، مخالفت شدید دانشگاه علومپایه زنجان (واقع در همسایگی محل پروژه) بود که این ساختوساز را مغایر با کاربری آموزشی و آرامش تحصیلی خود میدانست .
سوءاستفاده مدیران و فرافکنی مسئولیت
با گذشت زمان و در دولت بعدی، نهتنها پروژه تکمیل نشد، بلکه پای رقابتهای سیاسی و فرافکنی نیز به میان آمد. یک مقام مسئول در معاونت هنری و سینمایی ارشاد زنجان در پاسخ به پیگیریها، از بیاطلاعی خود نسبت به این پروژه گفت . این در حالی بود که طبق تفاهمنامه اولیه، وظایف میان سه نهاد تقسیم شده بود: اداره راه و شهرسازی متولی تأمین زمین، بنیاد مسکن مسئول ساخت، و اداره ارشاد متولی تجهیز پروژه بود. وقتی پروژه به مشکل خورد، هر نهادی دیگری را مقصر معرفی میکرد .
این کشوقوسها و عدم پیگیری مؤثر توسط معاونت عمرانی استانداری، نشان داد که پروژه بیش از آنکه با نگاه ملی و فرهنگی آغاز شده باشد، با نگاه انتخاباتی و برای پر کردن کارنامه کاری مسئولان وقت کلنگزنی شده بود. یک رسانه محلی در گزارشی تحلیلی نوشت: «مراسم کلنگزنی تنها یک اقدام فرمالیته از سمت مسئولان استانی بود و فقط خیر این مراسم به استاندار سابق رسید که توانست گزارش عملکرد خود را پر کند» .
نمودار: چرخه بیکفایتی در پروژه گاوازنگ
وعده انتخاباتی (۱۳۹۶) → عدم مطالعات کارشناسی → مخالفت دانشگاه → بلاتکلیفی نهادها → تغییر دولت → فراموشی پروژه
نتیجهگیری: پروژه روی کاغذ، غفلت در عمل
وعده پردیس سینمایی گاوازنگ، تنها یکی از صدها پروژه نیمهکاری است که در دولتهای مختلف کلنگزنی شده و به سرنوشت فراموشی دچار شدهاند. آنچه این پروژه را برجسته میکند، فقدان اراده جدی برای اجرا و سوءمدیریت توأم با فرافکنی از سوی مدیران وقت است. مردم زنجان که در طول سالها شاهد تخریب سینماهای قدیمی خود بودهاند، این بار نیز وعدههایی را شنیدند که هیچگاه رنگ واقعیت به خود ندید. تا پیش از انتخابات ۱۴۰۰، این پروژه به نماد “کلنگهای بیفرجام” تبدیل شد و نشان داد که تا وقتی نگاهها به جای اجرای دقیق، معطوف به خودنمایی سیاسی است، زیرساختهای فرهنگی این کشور همچنان در بلاتکلیفی باقی خواهند ماند.
