از مولنروژ تا روشا؛ روایتی از دل سینماهای زنجان!

از سینمای مولنروژ تا روشا، سفری به تاریخ سینماهای زنجان. با داستان سینماهای قدیمی و امروزی این شهر آشنا شوید.
سلام به همه شما سینمادوستان عزیز. من یه زنجانیام که از بچگی با سینما بزرگ شدم. یادم میاد اولین باری که پدرم دستم رو گرفت و برد به سینما، دنیای جدیدی برام شروع شد. اون روزها هنوز سینماهای زنجان نفس میکشیدند، ولی حالا قصهاش طور دیگری شده. بیایید با هم بریم توی کوچهپسکوچههای خاطرات و ببینیم که سینمای زنجان از کجا شروع شد و به کجا رسید.

روزگار طلایی؛ وقتی زنجان چهار سینما داشت
شاید باورتان نشود، ولی زنجان روزگاری چهار سینمای فعال داشت. بله، چهار سینما! اواسط دهههای ۳۰ و ۴۰ خورشیدی بود که بخش خصوصی دست به کار شد و سه سینما را در شهر زنجان تأسیس کرد: «مولنروژ»، «لیلی» و «ستاره آبی». این سه نام، برای نسلی از زنجانیها یادآور شبی پر از نور و تصویر و هیجان است.
اولین سالن سینمای زنجان در سال ۱۳۴۵ با نام «مولنروژ» افتتاح شد. این سینما که بعدها نامش به «استقلال» و سپس «بهمن» تغییر کرد، تا امروز همچنان پابرجاست و نفس میکشد. سینما «لیلی» هم بعدها به «قدس و یاسمن» معروف شد و سینما «ستاره آبی» هم به «ملت» تغییر نام داد. اون روزها مردم زنجان برای تماشای فیلمهای مختلف پشت گیشههای این سینماها صف میکشیدند و انتخاب فیلم دلخواه، خودش یه بخشی از لذت سینما رفتن بود.

سینماهای قدیمی؛ خاطراتی که خاکستر شدند
سینما قدس و یاسمن، شاید غمانگیزترین فصل از تاریخ سینمای زنجان باشد. این دو سینما با قدمتی ۵۰ ساله و ظرفیت ۷۰۰ صندلی، بخشی از خاطرات چند نسل از مردم زنجان بودند. اما در سال ۱۳۹۰، این دو سینما یکشبه تخریب شدند. مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان آن زمان، این تخریب را «جفای بزرگ و نابخشودنی» خواند و گفت که هویت تاریخی این بناها با هیچ چیز قابل جبران نیست. امروز، در مرکزیترین بخش شهر، جایی که روزگاری مردم برای دیدن فیلم میرفتند، پارکینگ ماشینها قرار گرفته است. هنوز هم که هنوز است، وعده ساخت پردیس سینمایی در آن مکان داده میشود، اما خبری از عمل نیست.
سینما ملت هم سرنوشتی مشابه پیدا کرد و تعطیل شد. از چهار سینمای پررونق زنجان، تنها یک سینما باقی ماند.

سینما بهمن؛ تنها بازمانده دوران کهن
سینما بهمن زنجان، که در خیابان امام، نرسیده به میدان انقلاب قرار دارد، امروز پیرترین و تنها سینمای قدیمی زنجان است که هنوز پا برجاست. این سینما که در سال ۱۳۴۵ با نام «مولنروژ» شروع به کار کرد, بعد از انقلاب به «استقلال» تغییر نام داد و در سال ۱۳۸۶ بازسازی شد و نام «بهمن» را بر خود گرفت.
سینما بهمن امروز دارای دو سالن است؛ سالن اصلی با ۲۳۱ صندلی و سالن دومی که در سال ۱۳۹۹ احداث و در سال ۱۴۰۰ افتتاح شد با ظرفیت ۲۱ صندلی. این سینما امکاناتی مثل بوفه و کافیشاپ دارد و فیلمهای روز ایرانی و خارجی را اکران میکند. اما متأسفانه به دلیل قرار گرفتن در مرکز شهر، مشکل پارکینگ یکی از معضلات همیشگی آن بوده است.

سینما روشا؛ نفس تازه در پیکر سینمای زنجان
خبر خوش برای سینمادوستان زنجانی، افتتاح سینما روشا در بهمنماه ۱۳۹۷ بود. این سینما که در شهرک کارمندان، بلوار مهدوی و در مجتمع فرهنگی تجاری روشا سنتر واقع شده، به عنوان نخستین سینمای خصوصی استان زنجان تأسیس شد. سینما روشا با دو سالن و مجموع ظرفیت ۲۸۴ نفر، امکانات مدرنی مثل پارکینگ اختصاصی، اینترنت رایگان، بوفه، کافیشاپ و فودکورت را برای مخاطبانش فراهم کرده است. این سینما که بهروزترین فیلمهای ایرانی و خارجی را اکران میکند, امروز به یکی از پرفروشترین و مجهزترین سینماهای استان تبدیل شده است.
زنجان؛ تشنه سینما
استان زنجان با بیش از یک میلیون نفر جمعیت، تنها دو سینما دارد. این یعنی به ازای هر پنج هزار زنجانی، تنها یک صندلی سینما وجود دارد، در حالی که استاندارد جهانی، یک صندلی به ازای هر ۱۶ نفر است. این آمار تلخ، نشاندهنده فاصله عمیق زنجان با استانداردهای فرهنگی است.
با وجود اینکه مردم زنجان، فرهنگدوست و اهل سینما هستند، کمبود شدید سالنهای سینمایی، یکی از مهمترین دغدغههای فرهنگی این شهر است. تخریب سینماهای قدس و یاسمن، نه تنها تعداد صندلیها را کاهش داد، بلکه ضربهای جبرانناپذیر به هویت فرهنگی زنجان وارد کرد.
حرف آخر
سینما برای من، فقط یک سالن تاریک با یک پرده سفید نیست. سینما خاطره است، رویاست، فرار از روزمرگیست. سینما جاییست که آدمها برای چند ساعت، زندگی دیگری را تجربه میکنند. زنجان، این شهر با اصالت و فرهنگدوست، شایسته سینماهای بیشتر و بهتر است. امیدوارم روزی برسد که وعده ساخت پردیسهای سینمایی در زنجان به سرانجام برسد و دوباره، مثل روزهای دور، زنجان صاحب سینماهای پرشور و پررونق شود. تا آن روز، بیایید از همین دو سینمایی که داریم، پاسداری کنیم و با رفتن به سینما، نفس تازهای به هنر هفتم در شهرمان ببخشیم.

