غار خرمنه سر

ارتفاع این کوه ۲۷۰۰ متر و دارای چشمه سارهای زیادی است در نزدیکی قله کوه خرمنه سر، دهانه ی مشبک و پنجره مانند و در عین حال نسبتاً وسیع غار خرمنه سر واقع شده است .در قسمت مدخل غار، حفره بزرگی وجود دارد که همانند اتاقی در میان حفره‌های کوچک احاطه شده است. مطالعات باستان شناسی انجام یافته در مورد این غار حکایت از دو دوره استقرار انسان دارد. دوره اول را  ابزار و ادوات سنگی و تیغه‌های سنگ چخماق متعلق به زندگی غارنشینی  انسان پیش از تاریخ تشکیل داده  که قدمت آن به دوره پیش از هزاره پنجم قبل از میلاد می‌رسد.

دوره دوم شامل آثار سفالینی و ادوات زیستی موجود در اتاق‌ها و دهلیزها می‌شود که تقریباً متعلق به اوایل قرن چهاردهم هجری قمری است. با توجه به اسناد و مدارک تاریخی سرگردان حکومت کنگریان از این غار به عنوان پناهگاه امنی در مقابله با هجوم‌های سیاسی بغداد استفاده می‌کردند.