امام زاده عبدالله صومعه بر

بنای این بقعه در زلزله اخیر طارم تخریب گردیده و از حیز انتفاع ساقط شده است و تهیه پلان اصلی مستلزم پی گردهای باستانشناسانه می باشد . اما آنچه که از ظاهر این محوطه قابل تشخیص است ، این بقعه از دو واحد کم حجم تشکیل یافته ، حجم نخست بعنوان ایوان یا هشتی بوده و هر ضلع ۳ متر قابل اندازه گیری است . سقف هر دو فضا با توجه به گوشواره های باقیماده بدون شک گنبدی شکل بوده است ، قوس گوشواره های مزبور از نوع قوسهای سه مرکزی ( پنج او هفت کند ) و کل بنا با استفاده از لاشه سنگ رودخانه ای و ملات ساروج ساخته شده است . داخل بنا با اندودی از گچ پوشانیده شده ودر نما هیچگونه تزئیناتی باقی نمانده است . به گفته رو ستائیان محلی ، این امام زاده در فسمت جلو (جبهه جنوبی ) محوطه به طول ۵/۴ متر و به عرض ۵/۳ متر داشته است . از نظر تاریخی هیچگونه عنصر قابل اطمینان برای تعیین قدمت وجود ندارد . اما نوع قوسهای گوشوارهها ، ملات و سبک کلی کار این بنا را حداقل در ردیف بناهای دوره صفویه می توان طبقه بندی نمود .
هم چنانکه مذکور افتاده بنای این بقعه متاسفانه در زلزله سال ۱۳۶۹ طارم علیا تخریب و تقریباً از میان رفته است . بنا براین باز سازی و نوسازی با نظارت مسئولین ذیربط بلامانع می تواند باشد .
این اما م زاده در وضعیت فعلی موقوفاتی دارد که عبارتند :از ۱۷ قطعه زمین است که تاکنون ۱۰ قطعه ان به باغ زیتون تبدیل شده است.